Podział Kosztów
Alokacja kosztów
Jednym z kluczowych zadań finansów jest ocena finansowa poszczególnych projektów, rozwiązań informatycznych, systemów. Aby to robić konieczna jest prawidłowa alokacja kosztów.
Serwer z dyskami używany przez jedne system sprawa jest oczywista – całość kosztów obciąża określony system.
To, że mamy skonsolidowane zasoby nie powinno nic zmieniać i powinniśmy umieć przypisać koszty do określonego rozwiązania.
W tym wpisie nie będziemy zajmować się całością kosztów (serwerownia, prąd, okablowanie, praca ludzka …). Ograniczymy się jedynie do zagadnienia jak wydzielić z kosztów skonsolidowanych zasobów część którą powinniśmy przypisać określonemu systemowi.
Koszty fragmentu
Sposobów podejścia do tego zaganianie jest wiele.
Zawsze pragnąc otrzymać większą dokładność wyliczenia będziemy musieli ponieść większe koszty dodatkowe 😮.
Osobiście jestem zwolennikiem bardzo prostej procedury wyliczania, gdyż koszty procedury wyliczania są niewielkie, a niedokładność wyniku nieduża 🙂.
Proponowana procedura jest oparta na okresowym wyliczaniu kosztu miesięcznego według prostego wzoru:
Koszt_{miesięczny} = Procent_{zasobów} * \frac{Koszt_{zakupu} + Koszt_{wsparcia}}{Okres_{użytkowania}}Iloraz w powyższym wzorze pozwala wyliczyć koszt miesięczny zasobu, który wykorzystujemy dla różnych systemów.
Kosztmiesięczny – to jak sama nazwa wskazuje koszt jaki powinniśmy przypisać do interesującego nas systemu.
Kosztzakupu i Kosztwsparcia – są oczywiste, oczywiście wsparcie za cały Okresużytkowania w miesiącach.
Jeżeli nie znamy kosztów wsparcia w przyszłych latach można je oszacować 😀.
Polityki dostawców w tym zakresie są stałe i z błędem mniejszym niż 5% jesteśmy w stanie to zrobić 🙂.
Uwaga zmiana SLA/poziomu wsparcia zmienia kwotę, ale zazwyczaj zachowujemy poziom wyjściowy.
Jedyna wartość, która może sprawiać problem to Procentzasobów 😳.
Jak zawsze na jej wyliczanie jest kilka sposobów dających oczywiście różne wartości. Zawsze jest to dzielenie dwóch liczb głównej metryki zasobów skonsolidowanych, np.: zasobów CPU (corów), GB dysków.
% zasobów
Metody wyliczania różnią się tym jakie wartości przez siebie dzielimy 🙂.
Dwa najbardziej typowe podejścia to:
- metoda naturalna – dzielimy to co zapotrzebował system przez całość zasobu skonsolidowanego.
Konsekwencją takiego liczenia jest duża różnica sumy Procentzasobów wszystkich systemów i 100% 👿.
Dla dysków dostajemy mniej – część zasobów czeka na wykorzystanie i nikt za nie nie płaci 🙁.
Dla CPU dostajemy więcej bo wszystkie systemy płacą za swój pik wykorzystania. A przecież zasoby są przekazywane pomiędzy systemami ponieważ piki się nie pokrywają 🙂. - proporcjonalny podział – dzielimy to co zapotrzebował system przez sumę wszystkich zapotrzebowań.
W tym przypadku suma Procentzasobów wszystkich systemów jest zbliżona do 100% 😳.
Różnica wynika z faktu pojawiania się lub znikania systemów wewnątrz cyklów rozliczeniowych.
Metoda naturalna daje stałą wartość przez cały czas użytkowania skonsolidowanego zasobu – raz policzone nie ulega zmianie, ale jest bardzo niedokładna.
Metoda proporcjonalnego podziału daje dokładniejszy wynik, ale wymaga okresowego przeliczania 🙁.
W zależności od dynamiki zmian w środowisku i akceptowalnej niedokładności musimy zdecydować jak często to przeliczać.
Może wystarczy raz na rok, a może co kwartał – częściej to w mojej opinii niepotrzebny koszt pracy 😀.
Oczywiście można szukać bardziej wysublimowanych metod obliczania, ale będą one wymagały dodatkowych nakładów co zazwyczaj jest nieuzasadnione 😛.
Podsumowanie
Zagadnienie liczenia Kosztów rozwiązań będzie jeszcze wielokrotnie poruszane, łącznie z przedstawionym powyżej mechanizmem podziału kosztów w różnych zastosowaniach i przykładach.
Podział kosztów, aby je prawidłowo alokować do poszczególnych rozwiązań jest bardzo rozbudowanym zagadnieniem.
Metoda rozdziału kosztów przypadku konsolidacji jest prosta w stosunku do robienia tego dla systemów z których korzysta wiele rozwiązań.
Trudności jednak nie powinny nas zniechęcać do zgłębiania tematu podziału kosztów 😛.
Zapraszam